دعای حضرت داود علیه السلام در تمحید خداوند

دعای حضرت داود علیه السلام  در تمحید خداوند:

مروى است كه داود عليه السلام چون اين تحميد را خواندند به او خداى عزّ و جلّ وحى فرستاد آنكه به تعب

انداختى فرشتگانى را كه موكّل بر تو هستند جهت محافظت كردن تو و نوشتن‏ نامه اعمال تو. زيرا كه ثواب

اين دعا بسيار است و بايد كه همه ايشان آن را بنويسند  و دعا اين است:

اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ دَائِماً مَعَ دَوَامِكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ بَاقِياً مَعَ بَقَائِكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ خَالِداً مَعَ خُلُودِكَ وَ لَكَ الْحَمْدُ كَمَا

يَنْبَغِي لِكَرَمِ وَجْهِكَ وَ عِزِّ جَلَالِكَ يَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ‏.

 

منبع : بحارالانوار ج 92 ص175 – مصباح کفعمی ص 298

 

 

 

شفا با تربت امام حسین (علیه السلام)

شفا با تربت امام حسین (علیه السلام) :

جابر جعفى نقل کرده است: خدمت امام باقر (علیه السلام) رسیدم و از دو درد مختلف و متضادى که داشتم

به او شکوه کردم و هر گاه یکى از آن دو مداوا مى‌شد درد دوّم آغاز مى‌شد، و آن دو درد کمر درد و دل درد

بود. امام(علیه السلام) فرمود:

دواى دردت به تربت امام حسین (علیه السلام) است. عرضه داشتم بارها استفاده کرده ولى مدارا نشدم.

جابر گفت: خشم و غضب را در چهره‌ى سرور و مولایم دیدم و گفتم: اى مولا و سرور من از خشم و غضبت به

خدا پناه مى‌برم.

حضرت بلند شد و در حالى که عصبانى بود وارد خانه شد. سپس با دانه‌اى که در دستش بود آمد و آن را

به من داد. سپس فرمود: اى جابر! این را استفاده کن من آن را استعمال کردم و در همان لحظه بهبود یافتم

(شفا یافتم) عرض کردم: اى مولاى من! این چه چیزى بود که من آن را استفاده کردم و در همان لحظه شفا

یافتم؟ حضرت فرمود: این همان چیزى است که تو گفتى فایده‌اى نداشته است. گفتم اى سرور دروغ نگفتم

شاید نزد شما علمى است که من بتوانم آن را فرا بگیرم که این علم نزد من محبوب‌تر است از طلوع خورشید

نزد مردم. پس فرمود: هر گاه خواستى از تربت امام حسین (علیه السلام) استفاده کنى شب را براى این

کار انتخاب کن. با آب خالص و پاک غسل کن و پاکیزه‌ترین لباس‌هایت را بپوش و با خاک تیمم کن پس چهار

رکعت نماز بخوان به این صورت که در رکعت اوّل یک مرتبه حمد و 11 مرتبه «قل يا ايها الكافرون» در رکعت

دوّم یک مرتبه حمد و 11 مرتبه «انا انزلناه في ليلة القدر» پس در قنوت مى‌گویی:

«لاَ إِلَهَ إِلّاَ اللهُ حَقّاً حَقّاً لاَ إِلَهَ إِلّاَ اللهُ عُبُودِيَّةً وَرِقّاً لاَ إِلَهَ إِلّاَ اللهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الاَْحْزَابَ

وَحْدَهُ سُبْحَانَ اللهِ مَالِکِ السَّمَاوَاتِ وَمَا فِيهِنَّ وَمَا بَيْنَهُنَّ سُبْحَانَ اللهِ ذِي الْعَرْشِ الْعَظِيمِ وَالْحَمْدُ للهِِ رَبِّ الْعَالَمِينَ».

«خدایی جز خداى یگانه نیست و این حقیقت است خدایی جز خداى یگانه نیست و عبودیت و بندگی براى

اوست.خدایی جز خدای یگانه نیست. یکتاست و شریکی ندارد.

وعده‌اش عملى شد و بنده‌اش را یارى کرد و گروه‌ها و فرقه‌ها را شکست داد. یکتاست پاک و منزه است

خدایی که صاحب آسمان‌ها و آن چه در آن‌ها است پاک و منزه است صاحب عرش عظیم و سپاس و ستایش

مخصوص پروردگار جهانیان است».

سپس رکوع و سجود را به جا مى‌آورى و دو رکعت دیگر را مى‌خوانى‌به این صورت که در رکعت اوّل یک مرتبه

و 11 مرتبه «قل هو الله احد» و در رکعت دوّم یک مرتبه حمد و 11 مرتبه «اذا جاء نصر الله والفتح» و سپس

مانند قنوت اوّل قنوت را انجام مى‌دهى بعد به سجده مى‌روى و سجده شکر را به جا مى‌آورى و 1000 مرتبه

«شکراً» مى‌گویی. سپس سر از سجده برمى‌دارى و تربت را برمى‌دارى و مى‌گویی:

«يَا مَوْلاَيَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللهِ! إِنِّي آخِذٌ مِنْ تُرْبَتِکَ بِإِذْنِکَ اللَّهُمَّ فَاجْعَلْهَا شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَعِزّاً مِنْ كُلِّ ذُلِّ وَأَمْناً

مِنْ كُلِّ خَوْفٍ وَغِنًى مِنْ كُلِّ فَقْرٍ لِي وَلِجَمِيعِ الْمُوْمِنِينَ وَالْمُوْمِنَاتِ».

«ای مولاى من اى پسر رسول خدا! من با اذن و اجازه تو تربتت را مى‌گیرم. خداوندا! آن را براى من و همه‌ى

مؤمنان شفایی قرار ده شفایی از هر دارو و عزتى از هر ذلت و امنیتی از هر خوف و هراس و بی‌نیازی از هر

فقرى قرار بده».

و آن را سه مرتبه با سرانگشت بگیر و در پارچه تمیز و یا بطری شیشه‌ای قرار ده و با انگشتر عقیق که روى

آن «ما شاء الله لا قوة الا بالله استغفر الله» نگاشته شده است‌مهر کن. پس اگر خداوند صدق نیت تو را

دانست رعایت را به اجابت می‌رساند.1

 

حضرت صادق (علیه السلام) فرمود: هرگاه خواستى تربت از قبر حسین (علیه السلام) بردارى و استفاده

کنى، ابتدا سوره‌هاى «فاتحة الکتاب» و «معوّذتين» و «توحید» و «قدر» و «یس» و «آیة الکرسى» را بخوان

و سپس بگو:

«اللَّهُمَّ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَرَسُولِکَ وَحَبِيبِکَ وَنَبِيِّکَ وَأَمِينِکَ وَبِحَقِّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَبْدِکَ

وَأَخِي رَسُولِکَ وَبِحَقِّ فَاطِمَةَ بِنْتِ نَبِيِّکَ وَزَوْجَةِ وَلِيِّکَ وَبِحَقِّ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ وَبِحَقِّ الاَْئِمَّةِ الرَّاشِدِينَ وَبِحَقِّ

هَذِهِ التُّرْبَةِ وَبِحَقِّ الْمَلَكِ الْمُوَكَّلِ بِهَا وَبِحَقِّ الْوَصِيِّ الَّذِي حَلَّ فِيهَا وَبِحَقِّ الْجَسَدِ الَّذِي تَضَمَّنَتْ وَبِحَقِّ السِّبْطِ

الَّذِي ضُمِّنَتْ وَبِحَقِّ جَمِيعِ مَلاَئِكَتِکَ وَأَنْبِيَائِکَ وَرُسُلِکَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاجْعَلْ لِي هَذَا الطِّينَ شِفَاءً

مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَلِمَنْ يَسْتَشْفِي بِهِ مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَسُقْمٍ وَمَرَضٍ وَأَمَانآ مِنْ كُلِّ خَوْفٍ. اللَّهُمَّ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ

اجْعَلْهُ عِلْمآ نَافِعآ وَرِزْقآ وَاسِعآ وَشِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَسُقْمٍ وَآفَةٍ وَعَاهَةٍ وَجَمِيعِ الاَْوْجَاعِ كُلِّهَا إِنَّکَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ

قَدِيرٌ».

«بار خدایا! به حقّ محمّد(صلی الله علیه وآله) که بنده و رسول و حبیب و نبى و امین توست و به حق

امیرالمؤمنین على بن ابى طالب (علیهما السلام) که بنده و برادر و رسول تو است و به حق فاطمه 3

که دختر نبى و همسر ولى تو است و به حق حسن و حسین (علیهما السلام) و به حق امامان که

هادیان و راهنمایان هستند به حق این تربت و به حق فرشته‌اى که موکل «گماشته» بر آن است و به حق

وصىّ که در آن آرمیده و به حق جسم و کالبدى که این تربت آن را در خود گرفته و به حق سبط [نوه]

پیامبر که در این تربت است و به حق تمام فرشتگان و انبیا و فرستادگانت، درود فرست بر محمّد (صلی

الله علیه وآله) و آل محمّد(صلی الله علیه وآله) و این تربت را براى من و براى هر کس که با آن استشفا

مى‌جوید شفا از هر درد و مرض و امان از هر خوف و هراسى قرار بده. خداوندا به حق محمّد (صلی الله علیه

وآله) و اهل بیتش آن را دانشى سودمند و رزقى بسیار و شفایى از هر درد و مرض و آفت و عیب و از تمام

دردها قرار بده همانا تو به هر چیزى قادر و توانایى».

بعد بگو:

«اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ التُّرْبَةِ الْمُبَارَكَةِ الْمَيْمُونَةِ وَالْمَلَكِ الَّذِي هَبَطَ بِهَا وَالْوَصِيِّ الَّذِي هُوَ فِيهَا صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ

مُحَمَّدٍ وَسَلِّمْ وَانْفَعْنِي بِهَا إِنَّکَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِير».2

«خدایا اى پروردگار این تربت مبارک و خجسته و اى پروردگار فرشته‌اى که آن را فرود آورده‌اى و اى پروردگار

وصى که در آن مدفون مى‌باشد، بر محمّد (صلی الله علیه وآله) و آل محمّد(صلی الله علیه وآله) درود

فرست و مرا به وسیله آن بهره‌مند گردان که همانا تو به هر چیز قادر و توانایی».

 

یکى از یاران امام صادق (علیه السلام) گفت: به محضر مبارک امام عرضه داشتم: من مردى هستم

که به بیمارى‌هاى فراوان مبتلا هستم و هیچ دارویی نیست مگر آن را مصرف کرده و به منظور مداوا خورده‌ام

ولى بهبودى برایم حاصل نشده، چه باید بکنم؟ حضرت به من فرمودند: چرا از تربت حسین (علیه السلام)

غافل هستى، همانا در آن شفا از هر دردى بوده و موجب امنیت از هر خوف و هراسى است البته وقتى

آن را استفاده مى‌کنى بگو:

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُکَ بِحَقِّ هَذِهِ الطِّينَةِ وَبِحَقِّ الْمَلَكِ الَّذِي أَخَذَهَا وَبِحَقِّ النَّبِيِّ الَّذِي قَبَضَهَا وَبِحَقِّ الْوَصِيِّ الَّذِي

حَلَّ فِيهَا صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ وَاجْعَلْ لِي فِيهَا شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَأَمَانآ مِنْ كُلِّ خَوْفٍ».

«خداوندا! از تو مى‌خواهم به حق این تربت و به حق فرشته‌اى که آن را بر گرفته و به حق پیامبرى که آن

را قبض کرده و به حق وصى که در آن آرمیده، بر محمّد(صلی الله علیه وآله) و اهل بیتش درود فرست و ب

راى من در آن، شفا از هر درد و امان از هر خوف و هراسى قرار بده».

سپس حضرت فرمود: فرشته‌اى که تربت را بر گرفت، جبرئیل(علیه السلام) بود و آن را به پیامبر

(صلی الله علیه وآله) نشان داد و گفت: این تربت فرزندت حسین (صلی الله علیه وآله) است بعد از تو

امّتت او را مى‌کشند. پیامبرى که آن را قبض نمود وجود مبارک حضرت محمّد (صلی الله علیه وآله) مى‌باشد.

وصى که در آن آرمیده حضرت حسین بن على (علیهما السلام) است که سرور شهدا است. محضر مبارکش

عرض کردم: شفا از هر درد را دانستم امّا چگونه از هر خوف و هراسى امان است؟ فرمود: هرگاه از سلطانى

خوف داشتى یا خوفى دیگر در تو پیدا شد از منزلت بیرون میا مگر آن که همراهت از تربت قبر حسین (علیه

السلام) باشد و هنگامى که مى‌خواهى آن را استفاده کنى بگو:

«اللَّهُمَّ إِنَّ هَذِهِ طِينَةُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ وَلِيِّکَ وَابْنِ وَلِيِّکَ اتَّخَذْتُهَا حِرْزآ لِمَا أَخَافُ وَلِمَا لاَ أَخَافُ فَإِنَّهُ قَدْ يَرِدُ عَلَيْکَ

مَا لاَ تَخَافُ».

«خداوندا! این تربت قبر حسین ولىّ و فرزند ولىّ تو است. آن را به منظور حفظ از آن چه مى‌ترسم و آن چه

نمى‌ترسم استفاده کردم، همانا حوادثى براى تو پیش مى‌آید که از آن‌ها خوف و هراسى نداشتى و احتمال پیش آمدنش را نمى‌دادى».

راوى گفت: تربت را همان طور که حضرت دستور فرموده بود استفاده کردم. به خدا سوگند بدنم صحت و

بهبودى یافت و برایم از تمام خوف‌ها و هراس‌ها و از آن چه خوف و هراسش را نداشتم همان طور که حضرت

فرمود امان حاصل شد. پس از آن بحمد الله هیچ امر ناگوارى برایم پیش نیامد.3

 

از امام صادق (علیه السلام) نقل است که فرمود: تربت حسین(علیه السلام) شفاى هر بیمارى است.

هنگام استفاده از آن بگو:

«بِسْمِ اللهِ. اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ رِزْقآ وَاسِعآ وَعِلْمآ نَافِعآ وَشِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِنَّکَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ».4

«به نام خدا! و خداوندا! این را وسیله وسعت روزى و دانشى سودمند و شفا از هر بیمارى قرار ده، همانا

تو بر هر چیز توانایی».

 

 

از امام صادق (علیه السلام) در مورد کیفیت استفاده از تربت سیّدالشهداء (علیه السلام) سؤال شد،

حضرت فرمود: هر کس از شما که مى‌خواهد از آن استفاده کند با سر انگشتانش به قدر نخودى بردارد

و آن را ببوسد و بر دیده نهد و بر بدن بمالد و بگوید:

«اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذِهِ التُّرْبَةِ وَبِحَقِّ مَنْ حَلَّ فِيهَا وَثَوَى فِيهَا وَبِحَقِّ جَدِّهِ وَأَبِيهِ وَأُمِّهِ وَأَخِيهِ وَالاَْئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ

وَبِحَقِّ الْمَلاَئِكَةِ الْحَافِّينَ إِلّاَ جَعَلْتَهَا شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَبِرَاءً مِنْ كُلِّ آفَةٍ وَحِرْزآ مِمَّا أَخَافُ وَأَحْذَرُ».

«خداوندا! به حق این تربت و به حق آن کس که در آن دفن است و به حق جد و پدر و مادر و برادر او و

به حق امامان: که فرزندان او هستند و به حق فرشتگانى که اطراف آن هستند، این [تربت] را شفاى هر

بیمارى و نجات از هر آفتى و مانع از هر چه موجب ترس و خوف من است قرار ده».

سپس آن را مصرف کن.5

 

 

امام صادق (علیه السلام) فرمود: خاک قبر حسین (علیه السلام) مشکى مبارک است، هر کس از شیعیان

ما که از آن بخورد از هر بیمارى شفا یابد و هر کس از دشمنان ما که از آن بخورد چون دنبه آب مى‌شود. چون

از خاک قبر حسین(علیه السلام) خوردى بگو:

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُکَ بِحَقِّ الْمَلَكِ الَّذِي قَبَضَهَا وَبِحَقِّ النَّبِيِّ الَّذِي خَزَنَهَا وَبِحَقِّ الْوَصِيِّ الَّذِي هُوَ فِيهَا أَنْ تُصَلِّيَ

عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَجْعَلَ لِي فِيهِ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَعَافِيَةً مِنْ كُلِّ بَلاَءٍ وَأَمَانآ مِنْ كُلِّ خَوْفٍ بِرَحْمَتِکَ يَا

أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَصَلَّى اللهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَسَلَّمَ».

«خداوندا! به حق فرشته‌اى که آن را بر گرفت و به حق پیغمبرى که آن را نگه داشت و به حق وصیی که

در آن مدفون است، بر محمّد (صلی الله علیه وآله) و آل او درود بفرست و در آن [تربت] براى من شفاى هر

بیمارى و حفظ از هر بلا و امان از هر نگرانى قرار ده، به رحمتت اى مهربان‌ترین مهربانان و درود خدا بر محمّد

(صلی الله علیه وآله) و آل محمّد (صلی الله علیه وآله)».

و همچنین بگو:

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّ هَذِهِ التُّرْبَةَ تُرْبَةُ وَلِيِّکَ وَأَشْهَدُ أَنَّهَا شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَأَمَانٌ مِنْ كُلِّ خَوْفٍ لِمَنْ شِئْتَ مِنْ

خَلْقِکَ وَلِي بِرَحْمَتِکَ وَأَشْهَدُ أَنَّ كُلَّ مَا قِيلَ فِيهِمْ وَفِيهَا هُوَ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِکَ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ».6

«خداوندا گواهى مى‌دهم که این تربت ولى توست و گواهى مى‌دهم که موجب شفا از هر بیمارى و امان

از هر ترس است، براى هر کس از مخلوقاتت که بخواهى و نیز براى من که لطف و رحمت و گواهى مى‌دهم

آن چه درباره آن گفته شده از جانب تو حق است و پیامبران: درست گفتند».

 

منابع :

1. بحار الأنوار: 98 / 137.

2. کامل الزیارات: 283.

3. تهذیب الاحکام: 6 / 75.

4. کامل الزیارات: 284.

5. مکارم الأخلاق: 167.

6. مکارم الأخلاق: 166.

 

 

ختم اسماء شمشیر مولا امیرالمومنین علی علیه السلام

ختم اسماء شمشیر مولا امیرالمومنین علی علیه السلام :

جناب سلمان می فرماید روی شمشیر مولا علی (ع) اسماء وکلماتی دیدم

11کلمه دیدم که نوشته شده است هرکسی بعد از نماز صبح این 11 کلمه را بگوید

خودش وخوانواده اش و فرزندانش در حفظ و امنیت الهی بوده و همیشه در سفر وحضر و در خواب و بیداری

از بلایا محفوظ هستند

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا عَالِماً بِكُلِّ خَفِيَّةٍ يَا مَنِ‏ السَّمَاءُ بِقُدْرَتِهِ‏ مَبْنِيَّةٌ يَا مَنِ‏ الْأَرْضُ‏ بِقُدْرَتِهِ‏ مَدْحِيَّةٌ يَا مَنِ‏ الشَّمْسُ‏ وَ

الْقَمَرُ بِنُورِ جَلَالِهِ مُضِيئَةٌ يَا مَنِ الْبِحَارُ بِقُدْرَتِهِ مَجْرِيَّةٌ يَا مُنْجِيَ يُوسُفَ مِنْ رِقِّ الْعُبُودِيَّةِ يَا مَنْ يَصْرِفُ كُلَّ نَقِمَةٍ وَ

بَلِيَّةٍ يَا مَنْ حَوَائِجُ السَّائِلِينَ عِنْدَهُ مَقْضِيَّةٌ يَا مَنْ لَيْسَ لَهُ حَاجِبٌ يُغْشَى وَ لَا وَزِيرٌ يُرْشَى صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ

مُحَمَّدٍ وَ احْفَظْنِي فِي سَفَرِي وَ حَضَرِي وَ لَيْلِي وَ نَهَارِي وَ يَقَظَتِي وَ مَنَامِي وَ نَفْسِي وَ أَهْلِي وَ مَالِي وَ وُلْدِي

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَحْدَهُ.

 

منبع : بحارالانوار ج 83 ص 192 – مستدرک الوسائل ج 5 ص 90

 

 

 

دعا جهت برآورده شدن حوائج

دعا جهت برآورده شدن حوائج :

از تعقيبات مهم جهت برآورده شدن حوايج، آن است كه وقتى از نماز فراغت پيدا كرد، بخواند دعايى را كه

ادريس بن عبداللَّه مى‏گويد: از امام صادق (عليه السلام) شنيدم مى‏فرمود: وقتى از نماز فراغت پيدا كردى بگو:

أَللّهُمَّ، إِنّى أَدينُكَ بِطاعَتِكَ وَ وِلايَتِكَ وَ وِلايَةِ رَسُولَكِ وَ وِلايَةِ الاَْئِمَّةِ مِنْ أَوَّلِهِمْ وَ [يا: إِلى‏] آخِرِهِمْ.

و همه ائمه [(عليهم‏ السلام)] را يكايك نام مى‏برى، سپس مى‏گويى:

أَللّهُمَّ، أَدينُكَ بِطَاعَتِهِمْ وَ وِلايَتِهِمْ وَ الرِّضا بِما فَضَّلْتَهِمْ بِهِ غَيْرَ مُتَكَبِّرٍ [يا: مُنْكِرٍ] وَ لا مُسْتَكْبِرٍ عَلى مَعْنى ما أَنْزَلْتَ

فى كِتابِكَ عَلى حُدُودِ ما أَتانا فيهِ وَ مالَمْ يَأْتِنا، مُؤْمِنٌ مُعْتَرِفٌ مُسَلِّمٌ بِذلِكَ، راضٍ بِما رَضيتَ بِهِ، يارَبِّ، أُريدُ بِهِ

[وَجْهَكَ الْكَريمَ وَ] الدّارَ الْآخِرَةَ مَرْهُوباً وَ مَرْغُوباً إِلَيْكَ فيهِ، فَأَحْيِنى عَلى ذلِكَ وَ أَمِتْنى إِذا أَمَتَّنى عَلى ذلِكَ، وَ

ابْعَثْنى عَلى ذلِكَ. وَ إِنْ كانَ مِنّى تَقْصيرٌ فيما مَضى، فَإِنّى أَتُوبُ إِلَيْكَ، وَأَرْغَبُ إِلَيْكَ فيما عِنْدَكَ، وَ أَسْأَلُكَ أَنْ

تَعْصِمَنى بِوِلايَتِكَ عَنْ مَعْصِيَتِكَ، وَ لا تَكِلْنى إِلى نَفْسى طَرْفَةَ عَيْنٍ أَبَداً وَ لا أَقَلَّ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْثَرَ، إِنَّ النَّفْسَ

لاََمّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلّا ما رَحِمْتَ، يا أَرْحَمَ الرّاحِمينَ، وَ أَسْأَلُكَ بِحُرْمَةِ وَجْهِكَ الْكَريمِ وَ بِحُرْمَةِ اسْمِكَ الْعَظيمِ وَ بِحُرْمَةِ

رَسُولِ اللَّهِ (صلى الله على و آله و سلم) وَ بِحُرْمَةِ أَهْلِ بَيْتِ رَسُولِكَ (عليهم‏السلام) و آن بزرگواران را [يك به يك‏]

نام مى‏برى – أَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَنْ تَفْعَلُ بى كَذا وَ كَذا.

خدايا، من به طاعت و ولايت و دوستى تو ولايت رسولت و ولايت امامان از اوّل تابه آخرشان، از تو اطاعت

نموده و مى‏پرستمت. خداوندا، من به واسطه‏ى اطاعت و ولايت و دوستى آنان، و خشنودى از آنچه كه ايشان

را به آن برترى دادى، بدون اينكه تكبّر نموده [يا: انكار نموده‏] و يا گردنكشى نمايم، بر اساس آنچه كه در كتابت

فرو فرستادى، و بر اساس احكام و حدودى كه در آن به ما رسيده و يا نرسيده، از تو اطاعت نموده و

مى‏پرستمت. و به آن ايمان آورده و معترف و تسليم آن هستم، و به هرچه كه تو بدان خشنودى، خرسندم،

پروردگارا، مقصودم از اين [روى و اسماء و صفات – گرامى‏ات و رضاى تو و ]دار آخرت مى‏باشد، در حالى كه در

اين باره هم از تو هراسانم و هم به سوى تمايل و رغبت دارم. پس مرا بر همين [اعتقاد] زنده‏بدار، و هنگامى

كه مى‏ميرانى بر همان بميرانم، و بر همان [در قيامت‏] مبعوثم بدار، و اگر در گذشته تقصير و كوتاهى از من

سرزده [از آن‏] به سوى تو توبه مى‏نمايم، و نسبت به آنچه در نزد توست ميل و رغبت دارم، و از تو درخواست

مى‏كنم كه مرا به سرپرستى خود از نافرمانى‏ات نگاه دارى، و هيچگاه به اندازه‏ى چشم برهم زدنى مرا به خود

وامگذار، نه كمتر از اين و نه بيشتر از آن، زيرا نفس بسيار بدفرماست، مگر اينكه تو رحم آرى. اى مهربانترين

مهربانان، و از تو درخواست مى‏نمايم به حرمت روى [و اسماء وصفات ]گرامى‏ات، و به احترام اسم بزرگت، و به

حرمت رسول خدا (صلى الله على و آله و سلم) و به احترام اهل بيت رسولت (عليهم‏السلام) – و ايشان را

نام مى‏برى – اينكه بر محمّد و آل او درود فرستى، و به من چنين و چنان كنى.

به جاى اين لفظ چنين و چنان كن حوايج خويش را ذكر مى‏كنى كه إِنْ شاءَ اللَّه. برآورده مى‏شود.

 

 

منبع : فلاح السائل ص 169

 

 

دعا برای رفتن از حال شقاوت به سعادت

دعا برای رفتن از حال شقاوت به سعادت :

حـضـرت صـادق (ع ) عـليه السلام فرمود: خداى تبارك و تعالى در هر روز و شب سه بـار خـود را تـمجيد كند

پس هر كه خدا را تمجيد كند به همان نحو كه او خودش را تمجيد كـرده و در حـال شـقـاوت بـاشـد خـداى

عـزوجـل او را بحال سعادت در آورد بگويد:

أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ الرَّحـْمـَنُ الرَّحِيمُ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْعَزِيزُ الْعَلِيُّ

الْكَبِيرُ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ مـَالِكُ يـَوْمِ الدِّيـنِ أَنـْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ

الْعـَزِيـزُ الْحـَكِيمُ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ مِنْكَ بَدَأَ الْخَلْقُ وَ إِلَيْكَ يَعُودُ أَنْتَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ لَمْ تـَزَلْ وَ لَا تـَزَالُ

أَنـْتَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ خـَالِقُ الْخـَيْرِ وَ الشَّرِّ أَنـْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ خَالِقُ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا

أَنْتَ أَحَدٌ صَمَدٌ لَمْ يـَلِدْ وَ لَمْ يـُولَدُ وَ لَمْ يـَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمـُؤْمـِنُ

الْمـُهـَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبـَارِئُ الْمـُصـَوِّرُ لَهُ الْأَسـْمـَاءُ الْحـُسـْنـَى

يـُسـَبِّحُ لَهُ مـَا فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ تا آخر سوره حشر أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْكَبِيرُ وَ

الْكِبْرِيَاءُ رِدَاؤُكَ

 

منبع : اصول کافی ج 4 ص 282

 

 

 

دعایی با ثواب وارد بهشت شدن

دعایی با ثواب وارد بهشت شدن :

رزيـن از يـكـى از دو امـام بـاقر و يا صادق عليهما السلام حديث كند كه فرمود: هر كه بـگـويـد

اللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ وَ أُشْهِدُ مَلَائِكَتَكَ الْمُقَرَّبِينَ وَ حَمَلَةَ عَرْشِكَ الْمُصْطَفَيْنَ أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ الرَّحـْمَنُ

الرَّحِيمُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ وَ أَنَّ فُلَانَ بْنَ فُلَانٍ (وبجاى آن نام امام زمان و پـدر بـزرگـوار عـليـهـمـا

السـلام را بـبـرد) إِمَامِي وَ وَلِيِّي وَ أَنَّ أَبـَاهُ رَسـُولَ اللَّهِ ص وَ عـَلِيـّاً وَ الْحـَسـَنَ وَ الْحُسَيْنَ وَ فُلَاناً وَ فُلَاناً و

امامان بـعـد از حـسـيـن عـليـه السـلام را تـا بـرسد به امام زمان عليه السلام نام ببرد أَئِمَّتِي وَ أَوْلِيَائِي

عَلَى ذَلِكَ أَحْيَا وَ عَلَيْهِ أَمُوتُ وَ عَلَيْهِ أُبْعَثُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ أَبْرَأُ مِنْ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ

 پس اگر در همان شب بميرد وارد بهشت گردد.

 

 

منبع : اصول کافی ج 4 ص 291

 

 

 

دعا برای دملها و ورم

دعا برای دملها  و ورم :

برای دملها و ورم امام صادق علیه السلام فرموده است : هر کس به چیزی از این دست دچار شد باید آن گاه

که به بستر می رود بگوید :

أَعُوذُ بِوَجْهِ اللَّهِ الْعَظِيمِ وَ كَلِمَاتِهِ التَّامَّاتِ الَّتِي لَا يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَ لَا فَاجِرٌ مِنْ شَرِّ كُلِّ ذِي شَرِّ

 

از شر هر شروری به وجه خداوند عظیم و به کلمات تامه او که هیچ ادم نیک و بدی را توان مخالفت با آن

نیست پناه می برم .

 

منبع : بحارالانوار ج 92 ص 82

 

 

دعا جهت رفع حاجت

دعا جهت رفع حاجت :

از سید کائنات رسول گرامی اسلام محمد مصطفی صل الله علیه و آله نقل شده است که اگر کسی را

مشکلی پیش آید و دو رکعت نماز بخواند و بعد از آن سر به سجده گذارد و سی مرتبه بگوید :

بسم الله الرحمن الرحیم اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيم َ الْأَكْبَرِ الْأَكْبَرِ الَّذی إِذَا دُعِيتَ بِهِ أَجَبْتَ وَ إِذَا سُئِلْتَ بِهِ

أَعْطَيْتَ أَنْ تَقْضِيَ حَاجَتِي بِحُرمَةِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِیٍّ وَ فاطِمَةَ وَ الحَسَنِ وَ الحُسَین 

حاجتش برآورده شود .

 

منبع : رهنمای گرفتاران ص 349

 

دعا برای رزق و روزی و دفع فقر و تنگدستی

دعا برای رزق و روزی و دفع فقر و تنگدستی :

بر روی یک پارچه سفید تازه این عظیمت را بنویس در هنگام طلوع آفتاب روز جمعه و باید تمام عزیمت را در یک

سطر نوشت و سپس آنرا در آب رودخانه انداخت و این عمل را بدون شک انجام داد .

بسم الله الرحمن الرحیم

الملک الحق المبین من العبد الذلیل الی المولی الجلیل سلام علی محمد علی و فاطمه و

الحسن و الحسین و علی و محمد و جعفر و موسی و علی و محمد و علی و الحسن و القائم

سیدنا و مولینا صلوات الله علیهم اجمعین رب انی مسنی الضر و الخوف فاکشف یا رزاق یا

مغنی یا باسط یا وهاب یا شکیکفی یا قاهر و یا الله

منبع : میرداماد کبیر ص 57

 

دعا برای محبت

دعا برای محبت :

این عمل بسیار قریب و عجیب است در محبت . سوره فاتحه الکتاب را بر قند بخواند و سوره انا عطینا الکوثر را

بر نبات بخواند و سوره اذا زلزله را بر شکر خام و سوره والعادیات را بر انگبین و سوره اخلاص را بر گزانگبین و

سوره والتین را بر خرما و سوره الم نشرح را بر کشمش بخواند بشرط آنکه این حلویات در وزن مساوی باشند

با یکدیگر هر یک سوره بخواند بدمد بعد از آن همه را بهم ممزوج نماید و مخلوط و هر کسی که قدری از آن

بخورد و به هر کس بدهد آنکس محب و دیوانه آن شود اگر ماه رویان عالم بوی عرضه کنند نخواهد اگر از

وی جدا شود دیوانه شود . این عمل بسیار آزموده است مجرب است

 

 

منبع : کونوز الاسرار ج 1 ص 65 و 66