نيايش امام سجاد علیه السلام هنگامی که بيمار می‌شد يا اندوه يا گرفتارئی بر
او وارد می‌گشت
اللّهُمّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا لَمْ أَزَلْ أَتَصَرّفُ فِيهِ مِنْ سَلَامَةِ بَدَنِي، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا أَحْدَثْتَ
بِي مِنْ عِلّةٍ فِي جَسَدِي فَمَا أَدْرِي، يَا إِلَهِي، أَيّ الْحَالَيْنِ أَحَقّ بِالشّكْرِ لَكَ، وَ أَيّ الْوَقْتَيْنِ
أَوْلَى بِالْحَمْدِ لَكَ أَ وَقْتُ الصّحّةِ الّتِي هَنّأْتَنِي فِيهَا طَيّبَاتِ رِزْقِكَ، وَ نَشّطْتَنِي بِهَا لِابْتِغَاءِ مَرْضَاتِكَ
وَ فَضْلِكَ، وَ قَوّيْتَنِي مَعَهَا عَلَى مَا وَفّقْتَنِي لَهُ مِنْ طَاعَتِكَ أَمْ وَقْتُ الْعِلّةِ الّتِي مَحّصْتَنِي بِهَا،
وَ النّعَمِ الّتِي أَتْحَفْتَنِي بِهَا، تَخْفِيفاً لِمَا ثَقُلَ بِهِ عَلَيّ ظَهْرِي مِنَ الْخَطِيئَاتِ، وَ تَطْهِيراً لِمَا
انْغَمَسْتُ فِيهِ مِنَ السّيّئَاتِ، وَ تَنْبِيهاً لِتَنَاوُلِ التّوْبَةِ، وَ تَذْكِيراً لِمَحْوِ الْحَوْبَةِ بِقَدِيمِ النّعْمَةِ وَ
فِي خِلَالِ ذَلِكَ مَا كَتَبَ لِيَ الْكَاتِبَانِ مِنْ زَكِيّ الْأَعْمَالِ، مَا لَا قَلْبٌ فَكّرَ فِيهِ، وَ لَا لِسَانٌ نَطَقَ
بِهِ، وَ لَا جَارِحَةٌ تَكَلّفَتْهُ، بَلْ إِفْضَالًا مِنْكَ عَلَيّ، وَ إِحْسَاناً مِنْ صَنِيعِكَ إِلَيّ. اللّهُمّ فَصَلّ عَلَى
مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَ حَبّبْ إِلَيّ مَا رَضِيتَ لِي، وَ يَسّرْ لِي مَا أَحْلَلْتَ بِي، وَ طَهّرْنِي مِنْ دَنَسِ مَا
أَسْلَفْتُ، وَ امْحُ عَنّي شَرّ مَا قَدّمْتُ، وَ أَوْجِدْنِي حَلَاوَةَ الْعَافِيَةِ، وَ أَذِقْنِي بَرْدَ السّلَامَةِ، وَ
اجْعَلْ مَخْرَجِي عَنْ عِلّتِي إِلَى عَفْوِكَ، وَ مُتَحَوّلِي عَنْ صَرْعَتِي إِلَى تَجَاوُزِكَ، وَ خَلَاصِي
مِنْ كَرْبِي إِلَى رَوْحِكَ، وَ سَلَامَتِي مِنْ هَذِهِ الشّدّةِ إِلَى فَرَجِكَ إِنّكَ الْمُتَفَضّلُ بِالْإِحْسَانِ،
الْمُتَطَوّلُ بِالِامْتِنَانِ، الْوَهّابُ الْكَرِيمُ، ذُو الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ.
ترجمه :
به نام خداوند بخشنده ی مهربان
خدايا سپاس تو را بر آن نعمت تندرستي که پيوسته در فضاي آن مي‌گشتم. و سپاس تو
را بر علتي که اکنون در بدنم پديد آورده‌اي. زيرا نمي‌دانم اي معبود من که کدام يک از اين
دو حال براي شکر تو سزاوارتر است، و کدام يک از اين دو وقت به ستايش تو اولي است!
زمان تندرستي که روزي‌هاي پاکيزه‌ات را بر من گوارا ساخته بودي، و مرا براي طلب خشنودي
و فضل خود نشاط بخشيده بودي. و به وسيله آن، بر طاعتي که به انجامش موفّقم مي‌داشتي،
نيرو بخشيده بودي؟ يا در زمان بيماري‌اي که مرا به آن آزموده‌اي، و نعمت دردهايي که به
من تحفه فرستاده‌اي تا گناهاني را که از آن گران‌بار شده‌ام تخفيف بخشي، و مرا از بدي‌هايي
که در آن فرو رفته‌ام پاک سازي، و به فرا گرفتن توبه متنبهم کني. و به وسيله تذکر نعمت
سلامت پيشين گناه بزرگم را محو نمايي. و حال آنکه در خلال اين احوال اعمال پاکيزه‌اي
وجود دارد که دو فرشته کاتب اعمال برايم نوشته‌اند: اعمالي که فکر آن به خاطري نگذشته،
و زباني به آن گويا نشده، و هيچ کدام از اعضاء در انجامش رنج نبرده است. بلکه از روي
تفضل تو بر من و احسانت درباره من نوشته شده است.
خدايا پس بر محمّد و آلش رحمت فرست و هر چه را که برايم پسنديده‌اي در نظرم
محبوب ساز. و تحمل آنچه را که بر من وارد ساخته‌اي آسان فرماي و مرا از آلودگي
اعمال پيشينم پاک ساز و از شر افعال ناستوده‌اي که از اين پيش مرتکب شده‌ام
بپيراي. و از لذّت عافيت کاميابم کن، و گوارايي سلامت را به من بچشان، و بيرون
شدنم از اين بيماري را به سوي عفو و انتقالم از اين در افتادن را به سر منزل گذشت،
و بيرون شدنم از اين اندوه را به سوي رحمت، و نجات يافتنم از اين شدّت را به سوي
گشايش خودت قرار ده، زيرا تويي که بي‌شرط استحقاق، احسان مي‌کني. و بدون سابقه،
نعمت عظيم مي‌بخشي. و تويي بخشايش‌گر کريم. و صاحب عظمت و تکريم
منبع : صحیفه سجادیه ص 76